< vorige

HPU-Test


> Informatie over HPU-testen
> Valspositieve uitslagen
> Valsnegatieve uitslagen

Informatie over HPU-testen

De HPU –Test® is evenals de PKU-Test een screeningstest. De PKU-Test is beter bekend als de hielprik bij baby's. Hierbij wordt getest welke baby's later de ziekte (PKU, fenylketonurie) kunnen ontwikkelen.

De HPU–Test® wordt niet in het bloed, maar in de urine uitgevoerd. Ook hier wordt gekeken wie later symptomen door HPU kunnen krijgen.

HPU ontwikkelt zich niet tot een specifieke ziekte, maar tot een reeks van symptomen, van mild tot zeer ernstig, zoals gewrichtsklachten (hypermobiliteit of overbeweeglijkheid), menstruatieklachten, verminderde vruchtbaarheid, bekkeninstabiliteit, depressiviteit, hart- en vaatziekten, bloedarmoede, ouderdomsdiabetes, schildklierklachten en overgewicht na de zwangerschap. HPU komt voornamelijk bij vrouwen voor.

Wanneer u zichzelf (deels) herkent in het klachtenpatroon dat veroorzaakt kan worden door HPU, kan het zijn dat u zichzelf de vraag stelt: "Heb ik misschien HPU?".

Vooral wanneer u de symptomen herkent die kunnen ontstaan door directe tekorten aan vitamine B6, zink en mangaan, kan het zinvol zijn een antwoord te vinden. Met name één van de directe symptomen is kenmerkend voor mensen met HPU: een verhoogde beweeglijkheid van de gewrichten (hypermobiliteit). Veel vrouwen kunnen bijvoorbeeld hun pink recht naar achteren leggen, of hun duim overstrekken (zie: foto1 en foto 2). Ook overbeweeglijkheid van het kaakgewricht komt vaak voor.

Daarnaast zijn veel vrouwen met HPU vermoeid. Vermoeidheid bij HPU kan het gevolg zijn van hypoglykemie, een verminderde levercapaciteit, een laag histamine-gehalte en/of onderactiviteit van de bijnier.

Talloze vrouwen met vermoeidheidsklachten lopen het medisch en alternatieve circuit af, op zoek naar een remedie.

Vermoeide patiënten worden dikwijls verkeerd behandeld of foutief gediagnosticeerd. Een voorbeeld is de 'rest-diagnose' chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS of ME). Een deel van de vrouwen die leven met het etiket 'ME' of 'CVS' heeft in werkelijkheid HPU en is derhalve te behandelen.

Wanneer u een antwoord wilt op de vraag of u HPU heeft, kunt u de vragenlijst uitprinten die u vindt op deze site. De vragenlijst is ook opgenomen in het boek Hebt u HPU?

HPU-testmogelijkheden
Het HPU-onderzoek bestaat uit een aantal testmogelijkheden. Naast de HPU-vragenlijst (zie elders op deze website), is de meest eenvoudige mogelijkheid, de urine te testen op de aanwezigheid van het hemopyrrollactam-complex. Dit is een eenvoudige urinebepaling waarvoor een geringe hoeveelheid midstroom ochtendurine benodigd is. De test kost € 53,65. Personen die langdurig ziek zijn of bedlegerig dienen een HPU-test op basis van een 24 uurs urine te overwegen. De kosten daarvan bedragen € 65,50.

HPU-screening
Die HPU-screening bestaat uit meerdere testen die met behulp van een bloedafname worden uitgevoerd. De HPU-screening bestaat uit een fructosamine-bepaling, een IgA-totaalglutentest, een volbloed-histaminebepaling en een eenvoudig hormoononderzoek. De kosten van dit bloedonderzoek bedragen € 149,50 (€ 162,- incl. basistarief).

Er is een nog uitgebreidere mogelijkheid namelijk:

HPU-screening met uitgebreid allergieonderzoek
Met dit onderzoek wordt niet alleen fructosamine, volbloedhistamine, IgA-totaalgluten, IgE-totaal, maar ook een compleet allergieonderzoek op 100 voedingsmiddelen en schimmels gedaan. Deze test wordt aangeraden bij darmklachten, allergische reacties zoals hooikoorts, eczeem, en dergelijke. De kosten van dit uitgebreide bloedonderzoek bedragen € 315,-. (€ 327,50 inclusief basistarief). Bij de vragenlijst vindt u ook een advies over eventueel verder uit te voeren tests.


Valspositieve uitslagen

Bij de meeste porfyrie-ziekten wordt hemopyrrollactamcomplex (HPL) in de urine uitgescheiden. Het kan zijn dat er sprake is van een andere porfyrie-ziekte. De concentratie HPL kan beïnvloed worden door chemische belasting, maar ook door voeding. De hoogste concentratie HPL in de urine vindt men doorgaans enkele uren na de warme maaltijd. Alcoholisme, hyperthyroidisme (verhoogde schildklier-verwerking) en mononucleosis (infectieziekte met lymfklierzwellingen) kunnen de uitslag beïnvloeden.

De volgende ziekten en omstandigheden kunnen de uitslag verhogen: pernicieuze anemie, Syndroom van Bartter, levercirrose, Ziekte van Crigler-Najjar, Ziekte van Gilbert, hepatitis, sferocytose, malaria, sikkelcelziekte, kort na een hartinfarct, fysieke stress, psychische stress en kort na operatie of ongeval. In dit geval is er niet per definitie sprake van een vals-positieve uitslag.

Valsnegatieve uitslagen

Uw uitslag kan vals-negatief zijn indien u de laatste maanden regelmatig vitaminen, met name B-vitaminen en/of zink/mangaan gebruikt heeft bijvoorbeeld in de vorm van een multivitaminen/mineraal. De hoeveelheid uitgescheiden HPU daalt geleidelijk en zal in de korte periode dat u geen supplementen hebt gebruikt, vlak voor de uitvoering van de test, wel weer wat toenemen, maar misschien onvoldoende om een positieve uitslag te krijgen. 

Globaal kunt u ervan uitgaan dat bij een gebruik van meer dan 100 mg vitamine B6 over langere tijd (in een periode van weinig stress) u een negatieve uitslag mag verwachten. De uitslag is ook verlaagd indien u de nacht ervoor een aantal keer heeft moeten plassen of indien u diuretica (plastabletten) gebruikt. 

Heel specifieke geneesmiddelen kunnen de hoeveelheid uitgescheiden HPL negatief beïnvloeden. Ook bloedarmoede door andere oorzaak dan HPU, zoals een tekort aan vitamine B12, sikkelcelanemie en verlaagde bilirubine-waarden kunnen aanleiding zijn voor lagere concentraties HPL in de urine.