|
|
KEAC De afkorting KEAC staat
voor 'Klinisch Ecologisch Allergie Centrum'. De klinische ecologie is een
wetenschap die zich op het Europese vasteland langzaam maar zeker begint te
ontwikkelen. In landen als Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Canada
heeft de klinische ecologie al langer vaste voet aan de grond. Daarnaast zijn
er klinisch ecologen in tal van andere landen, zoals Australië, China en Japan. De klinische ecologie, een
stroming binnen de geneeskunde, bestudeert de invloed van de omgeving op de
mens. Zij houdt zich vooral bezig met chemische verbindingen die voorkomen in
ons milieu (lucht, water, voeding, medicijnen). De meeste beoefenaars van
de reguliere geneeskunde richten zich voornamelijk op het eindpunt van het
ziekteproces. Zij gaan er doorgaans van uit dat de reactie van een individu
volgens min of meer algemeen geldende patronen verloopt. De klinische
ecologie daarentegen is van mening dat vele ziekten volledig
individu-afhankelijke reacties zijn op chemische verbindingen in het milieu
van de patiënt. Verder zoeken klinisch ecologen naar de oorzaak van het
ziekteproces. Het blijkt dat het ontstaan
van diverse chronische ziekten en klachten kan samenhangen met voedings- en
milieufactoren. Voorbeelden zijn migraine, maag-darmstoornissen,
hooikoorts, galbulten, acné, eczeem, reumatische
artritis, onvruchtbaarheid, miskramen, CARA (astma), hypoglykemie, hoge
bloeddruk, overgewicht, schizofrenie, depressiviteit, lusteloosheid,
concentratiestoornissen en chronische vermoeidheid. De term 'klinische
ecologie' is in engelstalige landen inmiddels
vervangen door 'Environmental Medicine'
en in duitstalige landen door 'Umweltmedizin'.
De vertaling hiervan ('milieugeneeskunde') is inmiddels ook in Nederland
geïntroduceerd. Het KEAC is in 1989
opgericht door biochemicus dr. J. Kamsteeg, tot dat
moment verbonden aan de Universiteit Wageningen. Dr. Kamsteeg
volgde zijn opleiding aan de Universiteit van Utrecht en promoveerde in 1980
op een onderzoek naar de genetische controle van de stofwisseling van
flavonoïden. Aanvankelijk was het KEAC gevestigd in Rhenen. In 1998 is het
KEAC verhuisd naar Weert.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|